Obejrzyj jedno zdjęcie, a powiem ci, jakie masz poglądy polityczne

as.pik

Bez wieszania martwych myszy za ogon da się o tym powiedzieć mniej więcej tyle:

Podstawowy podział na wrażliwość lewicową i prawicową bazuje na optymistycznym bądź pesymistycznym poglądzie na naturę ludzką.
Ludzie lewicy mają tendencję do przyjmowania, że człowiek jest z natury dobry, a jeśli czyni źle, to dlatego, że go do tego skłoniły warunki życia albo opresyjne instytucje, czyli przyczyny względem niego zewnętrzne. Jeśli ludziom stworzyć dobre warunki życia i pozostawić swobodę wyboru własnej drogi, to zapanuje szczęście powszechne. (A jeśli ktoś pomimo dobrych warunków życia nadal źle się zachowuje, to jest chory.)
Ludzie prawicy uważają za to, że człowiek jest z natury może nie zły, ale słaby i nieodporny na pokusy. Wobec tego należy go wziąć w karby (wychowanie, kultura), bo inaczej będzie źle.

Tym się też tłumaczy, dlaczego lewica ma większe tendencje do popierania demokracji, ruchów niezależnych, organizacji pozarządowych, czy wręcz anarchistów, a winnym wszystkich nieszczęść jest – w tej narracji – zawsze rząd. Prawica z kolei ma tendencję do promowania rządów silnej ręki, jest nieufna wobec zmian oraz wszelkich „burzycieli porządku” – obawiając się, że zniszczą oni mozolnie budowaną cywilizację.
W skrajnych przypadkach owocuje to u polityków prawicy paranoją, a u polityków lewicy – naiwnością.
To też tłumaczy, dlaczego na ogół osoby o skłonnościach lewicowych są sympatyczniejsze – optymista jest zawsze lepiej postrzegany niż pesymista. (Co nie znaczy, że lepiej się nadaje do rządzenia krajem.)

Cały tekst: http://wyborcza.pl/1,75400,16901965,Obejrzyj_jedno_zdjecie__a_powiem_ci__jakie_masz_poglady.html#ixzz3HvyN33Kg